ตอนที่ 0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 ให้แม่นี่รับความตายเสียเถิด

วินาทีถัดมา นางใช้ปลายเท้าแตะพื้น ร่างกายพุ่งทะยานออกไปทันที เสียงตะโกนก้องดังระเบิดขึ้นในจวนราชันหานที่เงียบเหงา “ให้แม่นี่รับความตายเสียเถิด!”

สิ้นเสียงพูด จวนราชันหานที่ทรุดโทรมจนใกล้พังทลายพลันวุ่นวายโกลาหลราวกับรังไก่ที่ถูกรบกวน กลายเป็นความโกลาหลวุ่นวาย

อั้นสามตกใจจนดวงจิตแทบหลุดลอย ส่งเสียงร้องโหยหวนแล้วกระโดดขึ้น ก้าวขายาววิ่งหนีสุดชีวิต ร่างสูงใหญ่ของมันวิ่งราวกับสัตว์ประหลาดโครงกระดูกที่คล่องแคล่ว พลางวิ่งพลางร้องไห้คร่ำครวญ “พระชายาไว้ชีวิตด้วย! ข้าไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ! ต่อไปจะไม่กล้าอีกแล้ว!”

“คิดจะหนีรึ? วันนี้ต่อให้เจ้าวิ่งไปถึงโถงยมราช แม่นี่ก็จะลากตัวเจ้ากลับมาซ้อมให้ได้!”