ตอนที่ 217 วันเวลาที่ค่อย ๆ ผ่านไป

ตอนที่ 217 วันเวลาที่ค่อย ๆ ผ่านไป

ซินถงถูกจี้จิ่นเหนียนอุ้มไปล้างหน้าแปรงฟันเหมือนวิญญาณล่องลอย พอได้ล้างหน้าแล้วถึงค่อยตื่นเต็มตา

เมื่อคืนนี้นอนแต่หัวค่ำ ทั้งไม่ได้มีเรื่องวุ่นวายอะไร ดังนั้นพอเดินออกจากประตูไปสูดอากาศหนาวเย็นเข้าไปหนึ่งคำ อาการง่วงงุนของเธอก็หายไปจนหมดสิ้น

พอไปถึงตึกใหญ่ เห็นเหล่าผู้อาวุโสนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว ก็เอ่ยทักทายเรียงตัวไปทีละคน

ทั้งจี้เนี่ยนเฉินและจี้เนี่ยนอวิ่นต่างก็มีขอบตาดำคล้ำวงใหญ่ ทว่าไม่ได้ชักสีหน้าบูดบึ้งเพราะต้องตื่นเช้าเหมือนอย่างแต่ก่อน

เรื่องนี้ทำให้เด็กน้อยทั้งสองอย่างจี้เนี่ยนซูและจี้เนี่ยนอันเห็นแล้วรู้สึกเบาใจเป็นอย่างยิ่ง

จี้เนี่ยนอวี่ไม่รู้ว่าสัมผัสได้หรือไม่ว่าพี่ชายใหญ่และพี่สาวใหญ่ถูกพี่สองกับพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองรังเกียจ วันนี้จึงไม่ไปเล่นกับพวกเขาด้วยเช่นกัน