กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 190 ฉันก็วางใจแล้ว
ก่อนหน้านี้ความรู้สึกที่เวยอันมีต่อซินถงคือ คุยด้วยแล้วสบายใจ อยู่ร่วมกับเธอแล้วผ่อนคลายมาก
เธอจึงยินดีที่จะไปมาหาสู่กับซินถงให้มากขึ้น อย่างไรเสียในยุคสมัยนี้ คนที่คุยกันถูกคอก็นับเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายาก
แต่ในเวลานี้ เธอกลับเกิดความเคารพเลื่อมใสในตัวซินถงขึ้นมาหลายส่วน
อย่าว่าแต่คนจนที่รวยขึ้นมาฉับพลันจะอดโอ้อวดไม่ได้ แทบอยากจะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่า ตอนนี้ฉันไม่ใช่เจ้าหนูยากจนในปีนั้นอีกต่อไปแล้ว
ตอนที่เธอยังเด็ก ก็ชอบไปร่วมงานเต้นรำ ปาร์ตี้อะไรทำนองนั้น แล้วคอยฟังคำเยินยอสรรเสริญจากคนอื่นเช่นกัน
เพลิดเพลินกับความรู้สึกที่ถูกผู้คนรุมล้อมเอาอกเอาใจและประจบสอพลอ