กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 147 ผู้เคราะห์ร้าย
เนี่ยจิ่วทอดถอนใจ “เธอบอกแค่ว่าไม่เกี่ยวกับฉัน แต่ไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าไม่เกี่ยวกับคนอื่นด้วย”
“อีกอย่าง ต่อให้ฉันไปขอร้องเธอ เธอก็ไม่มีทางไปช่วยพูดขอร้องจี้จิ่นเหนียนเพื่อฉันหรอก”
ตอนที่เธอขอโทษซินถงที่เมืองเอช ซินถงยอมรับคำขอโทษของเธอ แต่ตอนนั้นอีกฝ่ายไม่ได้ดึงรั้งจี้จิ่นเหนียนไว้เพื่อให้เขาพูดอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย
นี่คือความแตกต่างระหว่างซินถงกับเธอ
ตอนที่เธอกับจี้จิ่นเหนียนคบกัน ไป๋เจิงเจิงมักจะพูดจากระแนะกระแหนใส่เขา เธอก็จะคอยทำตัวเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย บอกให้เขาอย่าไปโกรธไป๋เจิงเจิง และขอให้เขายอมลงให้ไป๋เจิงเจิง
ในเวลานั้น เธอไม่ได้เข้าใจเลยว่าพฤติกรรมเช่นนั้นมันไม่เหมาะสมเพียงใด
บัดนี้หลังจากผ่านร้อนผ่านหนาวปากกัดตีนถีบในสังคมมานานหลายปี เธอจึงตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าการกระทำแบบนั้นในตอนนั้น มันไม่ให้เกียรติจี้จิ่นเหนียนและโง่เง่าสิ้นดีขนาดไหน