เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 126 คนผ้าห่มเดียวกันย่อมไม่ต่างกัน
ก่อนที่ซินถงจะผล็อยหลับไป เธอได้กอดกันแนบชิดแบบหน้าชนหน้ากับจี้จิ่นเหนียน แต่เพราะโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น ตอนที่ไปรับสายจึงเปลี่ยนมานอนหงาย
ตอนนี้เมื่อวางสายแล้ว เธอจึงพลิกตะแคงตัวไปกอดจี้จิ่นเหนียน เอานิ้วจิ้มแก้มเขาเบา ๆ แล้วกล่าวขอบคุณเขา
“ขอบคุณนะ จี้จิ่นเหนียน”
“เธอไม่โกรธที่ฉันปิดบังเธอไว้หรือ” จี้จิ่นเหนียนก็กอดเธอไว้เช่นกัน เขาพลิกตัวเปลี่ยนมานอนหงาย การทำเช่นนี้จึงพาให้ซินถงที่เดิมทีนอนตะแคงอยู่ พลอยขึ้นมานอนคว่ำทับอยู่บนตัวเขา
ซินถงจึงยิ้ม “ไม่โกรธ ฉันรู้ว่านายไม่อยากให้ฉันเห็นเรื่องพวกนั้นจนส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของฉัน”
จี้จิ่นเหนียนจึงประคองใบหน้าของเธอขึ้นมา แล้วจุมพิตไปทีหนึ่ง
เขาพบว่า การอยู่ร่วมกับซินถงช่างไม่ต้องเปลืองแรงอะไรเลยจริง ๆ