เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 111 ไม่เล่นตามบท
ซินถงเล่นไปได้ราว ๆ ครึ่งชั่วโมง ก็เริ่มยืนไม่ค่อยไหวแล้ว
จี้จิ่นเหนียนกึ่งประคองกึ่งโอบเธอไว้ “เหนื่อยแล้วพวกเราก็ไปกินข้าวก่อน ครั้งหน้าค่อยพาเธอมาเล่นใหม่”
ปากซินถงตอบรับว่าได้ แต่ในใจกลับแอบคิดเงียบ ๆ ว่า ครั้งหน้าก่อนออกจากบ้านคงต้องให้จี้จิ่นเหนียนเพลา ๆ ลงบ้าง ช่างสร้างเวรกรรมจริง ๆ
อาหารค่ำจี้จิ่นเหนียนพาสินถงไปกินที่ร้านอาหารส่วนตัวแห่งหนึ่ง ทางร้านต้อนรับลูกค้าแค่วันละ 5 โต๊ะเท่านั้น และลูกค้าแต่ละกลุ่มห้ามเกิน 4 คน
ต้องจองล่วงหน้านานมาก แถมคนทั่วไปยังจองไม่ได้อีกด้วย
ตอนที่พวกซินถงไปถึง ก็เห็นจี้เนี่ยนเฉินพาคนกลุ่มหนึ่งกำลังพ่นวาจาโอหังอยู่ที่นั่นพอดี “คุณรู้ไหมว่าปู่ฉันเป็นใคร”
“คุณเชื่อไหมว่าฉันโทรศัพท์สายเดียวก็สั่งปิดร้านแกได้ในพริบตาเดียว”