กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 109 ฉันไหว
จี้จิ่นเหนียนคว้าเสื้อไหมพรมตัวเบาหวิวและนุ่มนิ่มของเธอเอาไว้ได้พอดิบพอดี โดยแกล้งทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเธอ แถมยังถามกลับว่า “จะให้ฉันช่วยใส่ให้ไหม”
เขาพูดพลางถือเสื้อเดินไปข้างเตียง ทำท่าจะสวมให้เธอ
ซินถงห่อตัวด้วยผ้าห่ม ร้องฟู่วบอกไม่เอาท่าเดียว
แต่จี้จิ่นเหนียนเดินมาถึงตรงหน้าเธอแล้ว “ให้ฉันใส่ให้ดีกว่า แรงแค่นี้ของเธอเก็บไว้ไปคีบตุ๊กตาสาย ๆ เถอะ”
ซินถง “...”
เธอรู้สึกว่ามีเหตุผลอยู่บ้าง อีกอย่างตอนนี้เธอก็ไม่ได้เปลือยเปล่าโดยไม่ใส่อะไรเลยสักหน่อย
พอคิดตก เธอก็ไม่รู้สึกขัดเขินอะไรอีก
จี้จิ่นเหนียนนั่งลงด้านหลังเธอ ช่วยใส่เสื้อผ้าให้เธออย่างชำนิชำนาญ พร้อมทั้งบอกกับเธอว่า “ฉันคิดชื่อเล่นของเธอออกแล้ว ต่อไปฉันเรียกเธอว่าต้า ฝูดีไหม”