เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 22 ล้วนเป็นสายเฉย?
จี้จิ่นเหนียนเห็นซินถงอาเจียนอาหารมื้อเที่ยงออกมาจนหมด ทั้งยังคงพะอืดพะอมอยู่ ฝ่ามือของเขาก็เย็นเฉียบ น้ำเสียงตึงเครียด “พ่อบ้านจ้าว แจ้งหมอให้มาที่นี่”
ซินถงโบกมือไปมา พลางเอ่ยอย่างยากลำบาก “ไม่ต้อง ฉันพักสักครู่ก็ดีขึ้นแล้ว”
“พวกคุณไม่ต้องสนใจฉัน รีบออกไปกันเถอะ”
คงไม่ดีแน่หากทำให้พวกเขาพะอืดพะอมจนกินข้าวไม่ลง นั่นคงเป็นบาปแย่
เมื่อเห็นว่าพวกจี้จิ่นเหนียนไม่มีทีท่าจะออกไป เธอจึงขย้อนแห้ง ๆ อีกสองครั้ง ก่อนจะสบโอกาสเอ่ยขึ้น “ฉันแค่อิ่มเกินไป เมื่อก่อนก็เคยเจอสถานการณ์แบบนี้”
“จริง ๆ นะ...พักสักครู่ก็ดีขึ้นแล้ว”
สมัยที่เธอยังทำงานประจำ ตอนที่ตระหนักว่ากินน้อยเกินไปร่างกายจะรับไม่ไหว ก็พยายามที่จะกินให้เยอะขึ้น แล้วก็เกิดสถานการณ์เหมือนในวันนี้ขึ้นมา