เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
เลโอเดินออกจากห้องดาบมาสู่ภายนอก อีเดนและลิลีรีบตรงเข้ามาเบื้องหน้าเขา เอ่ยถามอย่างหวั่นใจ “ท่านคือพี่ใหญ่เลโอหรือขอรับ”
เลโอก้าวไปข้างหน้าพลางลูบศีรษะของพวกเขา “คือข้าเอง ข้ากลับมาแล้ว”
ทั้งสองคนของอีเดนปีติยินดีล้นพ้น “ดียิ่งนัก! พี่ใหญ่เลโอ พวกเรารู้อยู่แล้วว่าท่านไม่มีทางตายไปเช่นนี้หรอก”
“ช่วงเวลานี้ลำบากพวกเจ้าแล้ว”
เลโอรู้สึกผิดอยู่บ้าง ทั้งเขาและท่านผู้เฒ่าต่างไม่อยู่ อาศัยเด็ก ๆ อย่างพวกอีเดนคอยค้ำจุนโรงฝึกดาบสำนักดาบจิตลึกล้ำวิถีดาบเอาไว้
แม้จะบอกว่าไม่มีผู้ใดมารังควาน ทว่าทั้งค่าใช้จ่ายในการดำเนินชีวิตและปัญหานานัปการต่างต้องให้พวกเขาจัดการเอง ในช่วงเวลาสั้น ๆ ทั้งสองคนของอีเดนเติบโตขึ้นมาก ทำให้เขารู้สึกเบาใจขึ้นบ้าง
ต่อมา เลโอจึงรีบเรียบเรียงข้อมูลข่าวสารในเวลานี้อย่างรวดเร็ว