เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
“แค่ก ๆ ๆ!”
เลโอคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ใช้ดาบยันพยุงกายเอาไว้ พลางกระอักเลือดสด ๆ ในลำคอพุ่งพรวดออกมา
นึกไม่ถึงเลยว่ายังมิทันได้บรรลุถึงขีดจำกัดของดาบเหนือขอบเขต กลับถูกการโจมตีของศัตรูซัดจนตกอยู่ในสภาพน่าเวทนายิ่งนัก หากมิใช่เพราะได้สติในเสี้ยววินาทีสุดท้ายแล้วถอยห่างจากใจกลางการระเบิด ป่านนี้เขาคงร่างแหลกกระดูกป่นไปแล้ว
เขาพยุงกายลุกขึ้นยืนอย่างทรหด ดำดิ่งเข้าสู่สถานะเมื่อครู่อีกครา ยามนี้มีเพียงการเข้าสู่สถานะนั้นอีกครั้งเพื่อทะลวงผ่านให้สำเร็จเท่านั้น ถึงจะพอมีหนึ่งเส้นทางรอด
“ดียิ่งนัก เขายังไม่ตาย”
ประชาชนแห่งจักรวรรดิต่างปรากฏแววประกายแห่งความหวังขึ้นในดวงตา ทว่าในชั่วพริบตาถัดมากลับหม่นแสงลงอีกครา เวลานี้ยังมิใช่เวลาที่จะมาดีใจ
ดวงตาของมิเชลเกิดการฟื้นฟูประกายสดใสอีกครั้ง ในใจได้ทำการตัดสินใจบางอย่างลงไปแล้ว