เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
เลโอยื่นมือออกไปกอดเรือนร่างอันบอบบางของคุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์ไว้แน่น ทันใดนั้นก็พบว่าร่างกายตนเองสกปรกเกินไป จึงลดมือลง ทว่าเมื่อคิดได้ว่าคุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์คงไม่ถือสา จึงโอบกอดเธอไว้แน่นอีกครา
ในยามที่เขาลดมือลงในคราแรกนั้น ร่างบอบบางของมิเชลสั่นสะท้านเล็กน้อย ใบหน้าเล็กที่แง่งอนซุกเข้ากับแผงอกของเขา ครั้นได้สัมผัสถึงลำแขนอันทรงพลังของเลโอที่โอบกอดเธอไว้แนบแน่นอีกครั้ง จึงแย้มรอยยิ้มออกมาใหม่อีกหน
ภายใต้แสงตะวันอันแผดจ้า ทั้งสองกอดกุมกันแนบแน่น ซึมซับความอบอุ่นของกันและกันอย่างเต็มที่ คนทั้งสองได้พานพบกันใหม่หลังพรากจาก แม้ว่าเลโอจะคอยปกป้องอยู่ข้างกายมิเชลอย่างเงียบ ๆ มาตลอดนับตั้งแต่มาถึงค่ายพัก ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบหน้ากันจริง ๆ ความคิดถึงคะนึงหาในใจจึงปะทุออกมาจนหมดสิ้น ไม่อยากพรากจากกันอีกต่อไป