ตอนที่ 173 ในวันนั้น เด็กสาวได้เติบโตขึ้นในหนึ่งราตรี

“ทำได้ไม่เลว!”

หลังจากไลนาซีกำจัดช้างมารอัสนีคำรามเสร็จสิ้น ก็เดินมาข้างกายเลโอแล้วเอ่ยปากชมเชยประโยคหนึ่ง

หวิว หวิว หวิว!

เสียงหวูดดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ ครั้นแล้วเผ่ามารก็ราวกับน้ำทะเลที่ลดระดับ ถอยร่นไปทางแนวหลัง ก่อนจะเลือนหายไปจากสายตา

ใบหน้าของทุกคนเผยสีหน้าของผู้รอดชีวิตจากมหันตภัย พวกเขาไม่ได้ประมาท เผ่ามารเพียงแค่ถอยทัพชั่วคราว ไม่แน่ว่าหลังจากนี้อาจต้องเผชิญกับการโจมตีที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม

บนสมรภูมิอันน่าเวทนา กองซากศพนอนระเกะระกะเกลื่อนกลาด ไม่มีเวลาและเรี่ยวแรงมาเก็บกวาด นักเวทจึงร่ายเวทเพลิงเวทมนตร์ แผดเผาความแปดเปื้อนทั่วทุกหนแห่งจนมอดไหม้ เปลวเพลิงอันโหมกระหน่ำกลืนกินทุกสิ่งบนสมรภูมิอย่างต่อเนื่อง หลงเหลือไว้เพียงกองเถ้าถ่าน

กองทัพใหญ่มนุษย์ถอยทัพ มารวมตัวตั้งค่ายยังแนวหลัง