กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ราตรีดึกสงัด ทั้งสองแนบชิดมอบไออุ่นแก่กันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับห้องของตนเองแล้วทยอยเข้านอน
เสียงอัสนีคำรามบนท้องฟ้ายังคงดังกึกก้องไม่ขาดสาย ประกายแสงสีเงินที่แลบแปลบปลาบฉีกกระชากราตรี ทอดแสงสว่างชั่วครู่ลงสู่พื้นดิน
เลโอนอนลงบนเตียงเตรียมหลับใหล ทว่าจู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เมื่อเปิดประตู คุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์สวมชุดนอน กอดหมอนยืนอยู่ด้านนอก
เธอเอียงตัว แก้มแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตกระพริบปริบ ๆ มิกล้าสบตาเลโอ
เลโอดึงคุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้น่ารักเข้ามาไว้ในอ้อมแขนทันที “เสวี่ยเอ๋อร์ ยังกลัวอยู่อีกหรือ”
“เปล่าเสียหน่อย!” คุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์เอ่ยเสียงแผ่ว ความมั่นใจแทบไม่มีเอาเสียเลย