กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
“คือว่า เลโอ……”
ยามแยกย้าย คุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์เอ่ยปากคล้ายจะพูดแต่ก็หยุดไป แววตาแฝงความเขินอาย
“ทำไมหรือ ยังอยากให้ข้าจูบเจ้าอีกหรือ” เลโอเอ่ยหยอกเย้า
“ข้าชอบเจ้านะ~”
คำสารภาพรักกะทันหันของคุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขาตั้งตัวไม่ทัน ในใจพลันเอ่อล้นไปด้วยความสุข
“ข้าก็ชอบเจ้าเช่นกัน” เลโอตอบกลับอย่างรวดเร็ว ในดวงตามีเพียงใบหน้างดงามไร้ที่ติของมิเชล ไม่อาจบรรจุสิ่งอื่นใดได้อีก
“พวกเราบอกกันทุกวันได้หรือไม่” คุณหนูสตรีศักดิ์สิทธิ์เอ่ยเสียงหวาน
“ได้สิ ข้ารักเจ้านะ เสวี่ยเอ๋อร์”
“อืม ข้าก็รักเจ้า เลโอ”
“แล้วก็ ต้องจูบกันวันละครั้งด้วย ถือเสียว่าเป็นการเตรียมตัวสำหรับพิธีกรรมในภายภาคหน้า”