กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497 เธอดูผิดปกติ
ไม่ใช่แค่คุณแม่หลินที่รู้สึกว่าหลินอันอันผิดปกติไป ฉู่หมิงโจวเองก็มองออกตั้งแต่แวบแรกเช่นกัน
หลินจื่อหวยกับตู้เจวียนมาถึงตรงเวลาอาหารเย็นพอดี
“พ่อของลูกจะมาถึงภาคตะวันตกเฉียงเหนือช่วงปลายเดือนตุลาคม งั้นกำหนดงานเลี้ยงเป็นต้นเดือนพฤศจิกายนดีไหม?”
“ได้สิ!”
ในที่สุดก็จะได้จัดงานเลี้ยงแต่งงาน คนที่ดีใจที่สุดย่อมเป็นหลินจื่อหวย
แม้จะจดทะเบียนสมรสกับตู้เจวียนและมีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว แต่พอยังไม่ได้จัดงานเลี้ยง ก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป คล้ายยังไม่ได้บอกกล่าวให้เป็นเรื่องเป็นราว
“พรุ่งนี้เช้าแม่จะไปถามอาหลัวกับป้าหม่า ให้ช่วยเลือกวันดี ๆ สักวัน”
ใบหน้าของตู้เจวียนแดงขึ้นทันที “ขอบคุณแม่”
“จะขอบคุณอะไรเล่า เด็กคนนี้”