เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 ใจอ่อนนุ่มราวกับปุยฝ้าย
เมื่อรถทหารจอดหน้าอาคารฝ่ายประชาสัมพันธ์ หัวหน้าฝ่ายเฉียวเหยียนยืนชะเง้อมองอยู่บนบันได เห็นได้ชัดว่ากำลังรอหลินอันอัน
พอเห็นฉู่หมิงโจวขับรถมาส่งหลินอันอัน เขาก็ยิ้มกว้างทันที “ผู้บังคับการกรมฉู่ นี่ถึงกับมารับหน้าที่คนขับเองเลยหรือ?”
ฉู่หมิงโจวพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย ดูท่าไม่มีเจตนาจะเข้าไปด้วย “พวกคุณคุยกันเถอะ ผมกลับไปเอาของที่กรมก่อน เดี๋ยวรอคุณอยู่บนรถ”
“ได้”
หลินอันอันเดินตามหัวหน้าฝ่ายเฉียวเข้าไปในอาคาร หยิบเอกสารออกมา ตั้งใจจะจัดการให้เสร็จเร็ว ๆ ด้วย “หัวหน้าฝ่ายเฉียว ลองดูนี่ก่อน ทางเรามีความเห็นอะไรก็เสนอได้ ฉันได้รับการแต่งตั้งจากกรมวัฒนธรรมให้เป็นที่ปรึกษาด้านวรรณกรรมก็จริง แต่ฉันก็เป็นตัวแทนฝ่ายทหารด้วย เรื่องต่าง ๆ ย่อมต้องให้ฝ่ายทหารมาก่อน”
“ได้ ได้ ได้”