กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452 ความชอบทางทหารที่มาถึงหน้าประตู
หลินอันอันยื่นมือไปคว้ากรอบประตูตามสัญชาตญาณ แต่หลังช่วงเอวกลับกระแทกมุมผนังอย่างแรง เจ็บจนเห็นดาวระยิบระยับเต็มตา
“ซี๊ด”
ชายขี้เมาที่ชนเธอก็เซไปยันผนังเช่นกัน กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นยาสูบคุณภาพต่ำฉุนจนแสบจมูก “ไม่มีตารึไง!”
“คุณเป็นอะไรของคุณ!” บรรณาธิการหลิวเดินออกจากห้องข้าง ๆ พอดี เห็นเข้าก็ตกใจมาก รีบก้าวเข้ามา 2 ก้าว ประคองหลินอันอันที่ยืนโงนเงนแทบล้ม
เหล่าโจวกับเสี่ยวจูได้ยินเสียงก็รีบวิ่งออกมาเช่นกัน
“อาจารย์หลิน!”
จู่ ๆ ชายขี้เมาก็หันมา ดวงตาขุ่นมัวจ้องหลินอันอันอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็เค้นเสียงหัวเราะเย็นชาออกมาจากลำคอ ไม่กล่าวขอโทษแม้สักคำ แล้วหันหลังวิ่งโซซัดโซเซไปทางอื่น