กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 เธอโดดเด่นมาโดยตลอด
วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า จะว่าผ่านไปเร็ว หลินอันอันก็รู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเบื่อจนเฉาแล้ว จะว่าผ่านไปช้า จ้วงจ้วงกลับโตเอา ๆ ราวกับเป่าลมเข้าไปจนเปลี่ยนโฉมไปมาก
เพียงครึ่งเดือนสั้น ๆ เขาก็เปลี่ยนจากเด็กตัวน้อยย่นยู่คนหนึ่ง กลายเป็นเจ้าก้อนอ้วนขาวนุ่มนิ่ม
น้ำนมของจ้าวเซียงจวินดีมาก กลางคืนยังมีนมผงจากคุณแม่หลินช่วยเสริม เจ้าตัวน้อยเปลี่ยนไปทุกวันจริง ๆ
หลินอันอันใช้นิ้วถูแก้มเขาเบา ๆ เนื้อแก้มนุ่มนิ่มของเด็กยุบลงเล็กน้อยใต้ปลายนิ้ว
เจ้าตัวน้อยกำลังอมมือของตัวเองอยู่ พอหลินอันอันดึงมือออก ไม่นานเขาก็เอากลับไปอมอีก
“อมแต่น้ำลาย สกปรกไปหมด”
“อันอัน หมอกู้มาแล้ว”