กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 ปลายพู่กันหล่อหลอมจิตวิญญาณทหาร
คุณพ่อหลินไปเมืองมู่เหอห้าวัน พอกลับมาถึงเขตบ้านพักทหารก็เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ดีมาก
“ฉันคุยลงตัวหมดแล้ว สองวันนี้จะไปยืนยันกับไร่นาประจำเขตทหารอีกที จากนั้นก็ควรกลับได้แล้ว”
หลายวันมานี้หลินจื่อหวยก้มหน้าก้มตาทำงานเหมือนกัน พอจัดการงานในมือเสร็จก่อนกำหนดแล้วถึงค่อยยื่นใบลาสามวันกับคณะ
หลินจื่อหวยยังอายุไม่มาก ความผูกพันที่มีต่อพ่อแม่จึงมากกว่าหลินอันอันหลายเท่า
นี่ไง งานเกษตรที่เมื่อก่อนเขารำคาญที่สุด ตอนนี้กลับไม่บ่นสักคำ เอาแต่ตามคุณพ่อหลินไปไร่นาประจำเขตทหารไม่หยุด
การตามไปครั้งนี้ไม่รู้ไปปลุกเส้นลมปราณสายไหนของเขาเข้า ถึงกับแต่งเพลงดังที่แท้จริงขึ้นมาได้ ชื่อเพลง “พ่อ”