กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 432 สือเวย
ขาของเฉินเหลยถูกเหยียบหัก เสียงร้องโหยหวนยืดยาวไปตามเสียงสะท้อนในโถงทางเดิน
“พาตัวกลับไปสอบสวนให้ละเอียด!” ฉู่หมิงโจวกวาดตามองใบหน้าบิดเบี้ยวของเฉินเหลย “แจ้งฝ่ายวินัยทหาร เพิ่มข้อหา ‘ทำร้ายนายทหาร’”
ตอนเฉินเหลยถูกลากออกจากห้องผู้ป่วย เขายังคงร้องตะโกนไม่หยุด แต่สือซานเม่ยกลับทรุดลงบนเตียงกะทันหัน ปลายนิ้วลูบผ้าพันแผลบนหน้าท้องอย่างเลื่อนลอย
“พักผ่อนให้ดี ต้องเรียกเรี่ยวแรงกลับมาให้ได้ คำให้การของคุณสำคัญมาก”
“ได้…ฉันจะทำ”
ฉู่หมิงโจวไม่มีเวลามองหลินอันอันแม้แต่แวบเดียว ก็ต้องคุมตัวคนกลับเขตทหารแล้ว เรื่องนี้ใหญ่หลวง จะประมาทแม้แต่นิดเดียวไม่ได้