กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 ซองแดงในกระเป๋า
คุณพ่อหลินเพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เสียงกระดิ่งจักรยานก็ดังมาจากนอกประตูรั้ว
หลินจื่อหวยจูงจักรยานคานสูงพุ่งเข้ามาในลาน ตู้เจวียนตามมาติด ๆ
“พ่อ! แม่!”
คุณพ่อหลินกำลังสำรวจผนังกระเบื้องในห้องน้ำอยู่ พอได้ยินก็หันมา สบเข้ากับรอยยิ้มกว้างของลูกชายซื่อบื้อ “พ่ออยู่นี่!”
“พ่อ!”
หลินจื่อหวยพุ่งเข้าไปเหมือนสายลม กอดคุณพ่อหลินไว้แน่น
“ออกไปคุยข้างนอกเถอะ ยืนคุยกันหน้าห้องน้ำแบบนี้ได้ยังไง”
“ได้เลย พ่อ ผมคิดถึงพ่อแทบตาย!”
แก้มเล็ก ๆ ของตู้เจวียนแดงระเรื่อ เธอรีบจัดปกเสื้อของตัวเอง ประหม่าอย่างยิ่ง