กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 409 ใช้ความมุ่งร้ายเติมเต็มความว่างเปล่าของชีวิต
หลินอันอันมองเด็กน้อยทั้งสองเดินวนอยู่ในห้อง ปลายจมูกของฉู่หมิงอวี่แทบจะแนบติดกระจก ดวงตาจ้องเขม็งไปยังดวงอาทิตย์บนฟ้า ไม่สนใจว่าจะแสบตาเลยสักนิด
หลินอันอันเดินไปปิดตาเขา แล้วพาตัวกลับมา
“ระวังจะเสียสายตา”
เสียงถังน้ำครูดพื้นดังมาจากทางเดิน
อีกครู่หนึ่งก็มีเสียงแปรงขัดดังขึ้น
หลินอันอันเดินไปที่ประตู เห็นย่าจางกำลังก้มตัวขัดราวบันได
คุณย่าคนนี้ช่างใส่ใจความสะอาดจริง ๆ
หลินอันอันขยับเข้าไปพูดข้างหูฉู่หมิงหลานสองสามประโยค ที่จริงก็เพียงแนะนำให้รู้จักคร่าว ๆ แต่เด็กสาวรู้จักดูว่ามีอะไรให้ช่วย พอเห็นก็รีบเดินเข้าไปทันที “คุณย่า หนูช่วยนะ”