กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405 อย่าหึงส่งเดชนัก
เมื่อกลับถึงบ้าน หลินจื่อหวยกับตู้เจวียนก็เพิ่งกลับมาพอดี ความสุขบนใบหน้าของทั้งสองแทบจะล้นออกมา หวานชื่นกันเสียเหลือเกิน
หลินอันอันไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ จึงพูดอวยพรและให้กำลังใจด้วย
ฉู่หมิงโจวหาเหตุผลขึ้นมาสักอย่าง จูงมือเธอเข้าไปในห้อง วางมือทั้งสองข้างบนไหล่เธอ น้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง “อันอัน คุณกับกู้เยี่ยน เป็นแค่คนรู้จักเก่ากันเหรอ?”
อารมณ์ของเธอขึ้นลงมากเกินไป ฉู่หมิงโจวจึงมองออกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
พอนึกเชื่อมโยงกับเรื่องที่เมืองเหอ รวมทั้งปฏิกิริยาของกู้เยี่ยนยามหลินอันอันเกิดเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่า…