กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 ไม่ได้มีอะไรที่ต้องปิดบังเสียหน่อย
นิ้วมือของหลินอันอันวางอยู่บนฝ่ามือฉู่หมิงโจว เคาะเบา ๆ ไปตามท่วงทำนอง
ฉู่หมิงโจวคลายฝ่ามือออก ให้เธอเคาะได้ถนัดขึ้น
บนเวที นิ้วมือของหลินจื่อหวยพลิ้วไหวบนลิ่มนิ้วหีบเพลงชัก ระหว่างที่สูบลมยืดหด เสียงดนตรีฮึกเหิมก็สอดประสานกับเสียงร้องใสกังวานของตู้เจวียนเป็นตาข่าย โอบคลุมทุกคนไว้ภายใน
“พี่สะใภ้ จื่อหวยแต่งเพลงนี้เอง คุณว่าเป็นยังไง?” ลู่ชิงขยับเข้ามาใกล้แล้วถามเสียงเบา
หลินอันอันพยักหน้าเล็กน้อย “ดีทีเดียว”
“ดีใช่ไหมล่ะ? เขาเติมทำนองเพลงพื้นบ้านภาคตะวันตกเฉียงเหนือเข้าไปด้วย มีเอกลักษณ์มาก”
ฉู่หมิงโจวดึงหลินอันอันเข้ามาชิดตัวอย่างแนบเนียน สายตาที่มองลู่ชิงเปลี่ยนไปแล้ว
แต่ลู่ชิงกลับไม่รู้ตัวเลย