กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 อารมณ์ของคนท้อง
พอออกจากโรงพยาบาล ฉู่หมิงโจวก็ประคองหลินอันอันขึ้นไปนั่งในรถอย่างระมัดระวัง
“เพิ่งหกเดือนเอง ไม่ได้หนักหนาขนาดนั้น”
“เชื่อฟังหน่อย”
“ก็ได้ ๆ”
ลมหนาวพัดใบไม้แห้งริมทางให้ปลิวว่อน เขายื่นมือไปกระชับปกเสื้อโค้ตของหลินอันอันให้แน่นขึ้นอีกครั้ง ก่อนสตาร์ตรถมุ่งหน้าไปยังร้านขายของชำของรัฐ
กระจกหน้าร้านขายของชำของรัฐสะอาดใสเป็นเงา ภายในจัดเรียงสินค้าหลากชนิดไว้อย่างเป็นระเบียบ
ฉู่หมิงโจวคอยประคองหลินอันอันเดินเข้าไปในร้าน ไออุ่นหอมกรุ่นกลิ่นธัญพืชอบอวลเข้ามาปะทะ
พนักงานขายหลังเคาน์เตอร์เห็นฉู่หมิงโจวสวมเครื่องแบบทหาร ก็รีบทักทายอย่างกระตือรือร้น “สหาย อยากซื้ออะไร?”