กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 ความทรงจำพรั่งพรู
ยามค่ำคืนค่อย ๆ ล่วงลึก สมาชิกครอบครัวทหารทยอยแยกย้ายกันกลับ
ย่าฉู่ผู้เป็นพี่น้องกับปู่กับคุณแม่หลินก็พาเด็กน้อยทั้งสามกลับบ้านไปก่อน
หลินอันอันนั่งต่ออีกพักใหญ่ เห็นว่าฉู่หมิงโจวยังไม่เสร็จ จึงบอกว่า “พี่เยี่ยน กลับกันก่อนเถอะ ฉันเริ่มเหนื่อยแล้ว”
“ได้ ฉันไปส่งเธอ”
หลินอันอันหันไปทางฉู่หมิงโจว โบกมือให้เขา แล้วชี้ไปทางหมอกู้ เป็นสัญญาณว่าเธอจะกลับก่อน
ฉู่หมิงโจวพูดอะไรบางอย่างกับผู้บังคับบัญชาที่อยู่ข้างกาย ก่อนจะก้าวยาว ๆ เดินเข้ามา
“หมิงโจว ฉันกับพี่เยี่ยนกลับก่อนนะ ฟ้ามืดแล้ว พี่เยี่ยนยังต้องนั่งรถกลับเข้าเมือง”