กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 อยากอยู่ต่ออีกหลายปี
คุณแม่หลินรู้สึกว่าคุยกับเธอไม่รู้เรื่อง ต่อให้เจตนาดี ก็ต้องเป็นเรื่องที่ตัวเองยอมรับได้ด้วย…
ถ้าพูดต่อไปอีก คงได้ทะเลาะจนหน้าแดงกันแน่
“พี่สะใภ้พูดถูก แต่บ้านเราเป็นครอบครัวชาวนาธรรมดา จื่อหวยบ้านฉันแต่งกับตู้เจวียนได้ก็นับว่าปีนป่ายขึ้นที่สูงแล้ว ไม่กล้าคิดอะไรให้มากมายหรอก
ฉันยังมีธุระอีกหน่อย คงคุยกับพี่สะใภ้ต่อไม่ได้ ไว้มีเวลาคราวหน้า ฉันจะเชิญพี่สะใภ้มาดื่มชานะ”
พูดจบ คุณแม่หลินก็ฉวยจังหวะดึงมือกลับ พยักหน้าให้เธออย่างมีมารยาท แล้วเร่งฝีเท้าตามหลินอันอันไปคล้องแขนเดินจากมา
“เดี๋ยวก่อน ๆ ไม่ใช่สิ เธอจะรีบเดินไปไหน ฉันบอกแล้วไง ขอแค่ลูกสาวฉันชอบก็พอ พวกเราไม่ได้รังเกียจสักหน่อย…”