กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 เป็นข่าวดี
“แต่สีหน้าคุณแย่จนน่าตกใจเลย”
กู้เยี่ยนหลุบตาหลบสายตาเธอ นิ้วยาวจับท่อยางของหูฟังแพทย์ไว้เบา ๆ “แค่ช่วงนี้พักผ่อนไม่พอ”
“งานยุ่งมากหรือ?” หลินอันอันถามกลับ
“ก็เรื่อย ๆ”
“ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะ”
“เรียบร้อยแล้ว ฉันจะจัดยาให้ อย่าลืมกินให้ตรงเวลา ถ้ามีอาการไม่สบายตรงไหนก็มาหาฉันได้ทุกเมื่อ ฉันอยู่ที่นี่”
เห็นเขาไม่อยากพูดต่อ หลินอันอันจึงหยุดถาม แต่ในใจก็ยังเป็นห่วงอยู่บ้าง
กู้เยี่ยนอยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือคนเดียว หากเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ คงไม่มีใครคอยดูแลเขา
แต่ยังดีที่เขาเป็นหมอ น่าจะรู้จักระวังสุขภาพตัวเอง