เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 เรื่องขายหน้าครั้งใหญ่ของซูเหยา
บรรณาธิการหลิวกระแอมเบา ๆ แล้วลดเสียงลง “เรื่องของซูเหยาต้องเริ่มเล่าตั้งแต่เมื่อเดือนกว่า ๆ ก่อน ตอนนั้นเป็นเรื่องดังครึกโครมไปทั่ว ต่อมาพอเกิดอุทกภัยในมณฑลอวี้ ข่าวก็เลยถูกกลบไป ถ้าเธอไม่ก่อเรื่องขึ้นมาอีก จริง ๆ ก็แทบไม่มีใครสนใจแล้ว น่าเสียดายจริง ๆ...”
หลินอันอันแทบไม่เคยสืบข่าวซุบซิบ ทุกครั้งที่ได้ฟังเรื่องชาวบ้านก็เป็นเรื่องที่คนอื่นฟังกันจนหมดแล้ว เธอจึงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนกว่า ๆ ก่อน
ภาพจำที่เธอมีต่อซูเหยายังคงเป็นคนที่หยิ่งทะนงและชอบกดดันคนอื่น
แต่เรื่องที่บรรณาธิการหลิวเล่าต่อจากนั้น ทำให้หลินอันอันกับคนอื่น ๆ พากันอ้าปากค้าง...
หลังออกจากคณะศิลปกรรมทหาร ซูเหยาไม่รู้ว่าใช้วิธีไหน ทั้งที่ถูกปลดออกไปแท้ ๆ แต่กลับพูดให้กลายเป็นว่าเธอปลดประจำการ