กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 เป็นเพราะวาสนาพาไป
หลินอันอันยิ้มพลางอธิบายอย่างอดทนว่า “เงินหมดแล้วหาใหม่ได้ แต่ชีวิตของผู้ประสบภัยเหล่านั้นมีเพียงครั้งเดียว
ภัยพิบัติในมณฑลอวี้ร้ายแรงขนาดนั้น มีคนมากมายต้องการความช่วยเหลือ ฉันแค่ทำในสิ่งที่คิดว่าควรทำเท่านั้น อีกอย่าง ฉันก็ไม่เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้”
คุณแม่หลินมองหลินอันอัน แววตาซับซ้อนยิ่งนัก
ไม่ใช่แค่แววตาเท่านั้นที่ซับซ้อน ในใจของเธอกำลังต่อสู้ขัดแย้งกันอย่างหนัก!
เงินหนึ่งหมื่นหยวน มากพอให้เธอกับเหล่าหลินทำมาหากินในไร่นาไปตลอดชีวิตแล้ว…
แต่เธอกลับพูดตำหนิลูกไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ