กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 คนหนึ่งคอยปลอบอีกคน
แต่พอหลินอันอันลองคิดดูให้ดี กลับกังวลน้อยลง
หากเป็นภารกิจรบตามปกติ ด้วยประสบการณ์การรบของฉู่หมิงโจวแล้ว เขาต้องรับมือได้แน่นอน
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาตื่นตระหนก เธอต้องใจเย็น จึงจะรับมือกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นต่อจากนี้ได้ดียิ่งขึ้น
“เดี๋ยวฉันจะไปรับเสี่ยวหลานกับเสี่ยวอวี่ เธอวิ่งไปวิ่งมาจนเหงื่อท่วม นั่งพักอยู่บ้านเถอะ”
หลินจื่อหวยส่ายหน้า ในใจยังเป็นห่วงพี่สาวตัวเอง อยากอยู่ข้าง ๆ อย่างน้อยจะได้คอยดูแลและปลอบเธอ “พี่ ผมไม่เหนื่อย ผมไปด้วย”
หลินอันอันเห็นเขายืนกรานอย่างหนักแน่น จึงได้แต่รับคำ “ก็ได้ ยังไงก็เดินไม่ไกล ไปให้กำลังใจพวกเขาก็ดีเหมือนกัน”