กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261 ใบรับรองออกแล้ว
ออกจากโรงเรียนประถม หลินจื่อหวยก็เลี้ยวตรงไปที่คณะศิลปกรรมทหาร
พอถึงทางแยก หลินอันอันก็โบกมือให้ฉู่หมิงโจวอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันกลับแล้วนะ”
“ผมไปส่ง”
หลินอันอัน:?
แววสงสัยวาบผ่านดวงตาหลินอันอัน ก่อนเธอจะยิ้มเย้าเขาว่า “ไปส่งฉัน? เดินอีกไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว วันนี้ในกองพันไม่มีงานจริง ๆ หรือ? ไม่ต้องลำบากหรอก ฉันจำทางกลับบ้านได้”
ฉู่หมิงโจวรู้สึกว่าวันนี้ไม่เพียงแต่เธอสวยมาก แม้แต่เสียงก็อ่อนหวานนุ่มนวลเป็นพิเศษ แถมยังเจือความขี้เล่นอยู่หลายส่วน ราวกับปุยหลิวในสายลมวสันต์ ชวนให้ใจหวั่นไหวเป็นพิเศษ
“ผมต้องไปส่งคุณ”
หลินอันอันเบ้ปาก รู้สึกว่าเขาวันนี้แปลกมาก