กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 รายละเอียด
พอพูดจบ หลินอันอันก็มองไปรอบ ๆ อย่างหงุดหงิด เธอรู้สึกว่าห้องทำงานนี้เงียบเกินไป นั่งเงียบ ๆ กับกู้เยี่ยนแบบนี้แล้วรู้สึกไม่สบายตัวไปหมด
โดยเฉพาะตรงหน้าอก อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว แถมยังเจ็บนิด ๆ
มีอารมณ์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูก ราวกับเป็นสัญชาตญาณของร่างนี้ มันพลุ่งพล่านขึ้นมาจากส่วนลึกของหัวใจ
“แค่ก ๆ ๆ”
คนที่เพิ่งบอกว่าไม่เป็นไรเมื่อครู่อยู่ ๆ ก็ไออย่างหนักในวินาทีถัดมา
กู้เยี่ยนลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที แต่ไม่ได้ลนลาน เขาหยิบหมอนมาวางไว้ด้านหลังเธอก่อน แล้วคุกเข่าลงข้าง ๆ จับมือเธอมากุมไว้
ตอนมือทั้งสองกุมกัน ร่างของหลินอันอันก็แข็งทื่อไปทั้งตัว
“อย่าขยับ”