กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 ส่งตัว
เช้าวันถัดมา
หลินอันอันตื่นขึ้นมาพลางนวดเอว ขาทั้งสองข้างเหมือนจะโซเซ ใต้ตายังมีรอยคล้ำชัดเจน ดูก็รู้ว่านอนไม่พอ
ฉู่หมิงโจวกลับดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เก็บข้าวของเรียบร้อยตั้งแต่เช้าตรู่ เตรียมไปส่งหลินจื่อหวยเป็นเพื่อนเธอ
คนจากคณะศิลปกรรมทหารออกเดินทางกันเป็นกลุ่มใหญ่ บรรยากาศคึกคักมาก
หลินจื่อหวยหน้าตาโดดเด่น แถมยังตัวสูง มองแวบเดียวก็หาเจอในฝูงชน
“พี่ พี่เขย!”
พอเห็นหลินอันอันกับฉู่หมิงโจวมา เขาก็รีบทักคนข้างตัว แล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาหา
ฉู่หมิงโจวยื่นตะกร้าที่ถืออยู่ให้ “นี่เสบียงแห้งที่พี่สาวเตรียมไว้ให้”
หลินจื่อหวยดีใจจนยิ้มกว้าง “พี่ฉันนี่นึกถึงฉันเสมอเลย”