กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 ความหยิ่งผยอง
พี่สะใภ้จ้าวทำงานคล่องแคล่วมาก วันถัดมาก็บอกหลินอันอันแล้วว่าวันจันทร์หน้าจะไปโรงงานเครื่องแต่งกายและเครื่องนอนทหาร
หลินอันอันรับปากรัว ๆ และฉวยเวลาช่วงสุดสัปดาห์ไปดูผ้าด้วย
ถ้าเธอรู้เรื่องพวกนี้มากขึ้น ตอนคุยกับคนอื่นจะได้ไม่ดูเหมือนไม่มีความรู้อะไรเลย
แต่ข้าวของในยุคนี้ขาดแคลนจริง ๆ พอหลินอันอันไปถึงใจกลางเมือง เดินทั่วทั้งตึกหย่งเชียนกับห้างสรรพสินค้าซีกวานแล้ว ชนิดของผ้าที่เห็นก็มีอยู่ไม่กี่แบบ
เธอยืนอยู่แผนกผ้าของห้างสรรพสินค้า ใช้นิ้วลูบผ้าทีละพับที่สีสันเรียบ ๆ และเนื้อผ้าธรรมดา แววตาเผยความผิดหวังอยู่บ้าง