กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 อาจเป็นฝัน หรืออาจไม่ใช่ฝัน
หลินอันอันเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองผ่านหน้าต่างไปยังที่ไกล ราวกับกำลังจมอยู่ในความทรงจำ “ในความฝันนั้น ครอบครัวเรามีจุดจบที่เลวร้ายมาก ฉันตาย ตายไปเมื่อปลายปีก่อน พ่อแม่ทำใจรับความสูญเสียไม่ไหว ล้มป่วยลงพร้อมกัน
เจี่ยงถงเอาต้นฉบับทั้งหมดของฉันไปจากมือเธอ อาศัยจังหวะนั้นตีพิมพ์หนังสือจนกลายเป็นนักเขียนชื่อดัง แล้วยังมาที่ดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ แต่งงานกับพี่เขยของเธออีก
ถ้าเรื่องมีแค่นี้ก็ช่างเถอะ แต่เธอใจร้ายเหลือเกิน! เธอใช้ประโยชน์จากเธอไปเกือบทั้งชีวิต อาศัยว่าเธอชอบเธอ ให้เธอทำงานหนักเหมือนวัวเหมือนม้า สุดท้ายยังมาตายไกลบ้านอีก