กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207 คดีร้ายแรง
ตำรวจรีบพาเขาไปยังจุดที่อันอันอยู่
ฉู่หมิงโจวเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว พอเห็นหลินอันอันปลอดภัยดี มีเพียงรอยน้ำตาบนใบหน้า ในใจก็ทั้งเจ็บปวดและโกรธแค้น
เขาย่อตัวลงข้างหลินอันอัน จับมือเธอเบา ๆ “อันอัน ไม่ต้องกลัว ผมมาแล้ว”
พอเห็นฉู่หมิงโจว ความน้อยใจในใจหลินอันอันก็พรั่งพรูออกมาอีกครั้ง น้ำตาเอ่อคลอในดวงตา “หมิงโจว ฉัน...ฉันกลัวมาก”
ฉู่หมิงโจวไม่สนใจแล้วว่ามีคนอยู่ข้าง ๆ หรือไม่ เขาดึงเธอเข้ามากอดทันที พลางตบหลังเธอเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยนลงมาก “ไม่เป็นไรแล้ว มีผมอยู่ ไม่มีใครทำร้ายคุณได้อีก”
ทั้งสามคนที่เขาพามาต่างชะงักไป รีบออกไปเปิดทางให้ทันที