กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 เพื่อนร่วมชั้นเก่า
หลินอันอันดีใจเต็มหัวใจ “ดีเลย บรรณาธิการหลิว ถ้าอย่างนั้นเรื่องปกหลังจากนี้ก็รบกวนคุณช่วยดูแลด้วย”
บรรณาธิการหลิวโบกมือซ้ำ ๆ “ไม่รบกวนเลย ไม่รบกวน เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”
หลินอันอันจึงเล่าสถานการณ์ของหลี่ลู่ให้ฟังด้วยถ้อยคำค่อนข้างอ้อมค้อม
หลิวเว่ยตงเป็นคนหัวไวและเจนจัด พอได้ยินว่าเป็นสมาชิกครอบครัวทหารในเขตบ้านพักทหาร ไม่ใช่นักออกแบบมืออาชีพอะไร แต่เป็นเพียงเพื่อนบ้านของหลินอันอัน สมองของเขาก็เริ่มคิดคำนวณทันที
“สหายหลิน คุณให้เธอมาที่สำนักพิมพ์สักครั้งได้เลย มาหาผมโดยตรงก็พอ ไม่แน่ว่าต่อไปอาจมีโอกาสร่วมงานกันอีกมากก็ได้!”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ไม่มีปัญหา”