กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 174 ให้กำลังใจ
หลินอันอันเพ่งมอง สิ่งที่เห็นคือร่างสูงโปร่งในเสื้อโค้ตตัวยาวสีเทาเข้ม เนื้อผ้าของเสื้อดูมีคุณภาพดีมาก ใต้แสงไฟถนนสีเหลืองหม่นมีประกายที่ดูหรูหรา
หัวใจของหลินอันอันเต้นเร็วขึ้นฉับพลัน ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกถาโถมเข้ามา
ขณะที่เธอกำลังจะมองให้ชัด รถโดยสารก็เคลื่อนออกไปแล้ว แผ่นหลังนั้นค่อย ๆ ห่างออกไป สุดท้ายก็หายลับจากสายตา
นี่มัน...
“สหายหลิน”
ความคิดของหลินอันอันถูกขัดจังหวะ เธอเงยหน้ามอง กลับเป็นอาหลัวกับหลี่ลู่
“เอ๊ะ คุณอา บังเอิญจังเลย!”
หลินอันอันนั่งอยู่แถวสุดท้าย ข้างตัวมีที่ว่าง 2 ที่พอดี เธอจึงรีบขยับเปิดทางให้