กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 พรสวรรค์ (ขอรีวิวดี ๆ สักหน่อย)
หลินอันอันเงียบไปครู่หนึ่ง
แน่นอนว่าไม่ใช่
ที่เธอทำไม่ได้ทำเพราะชอบ แต่ทำเพื่อความอยู่รอด…
หลินอันอันได้สติกลับมา มองดวงตาคาดหวังของฉู่หมิงหลานแล้วยิ้มพยักหน้า “ใช่แล้ว เหมือนพี่สะใภ้ชอบไวโอลินกับภาษาต่างประเทศนั่นแหละ
ทุกคนมีสิ่งที่ตัวเองรักได้ สิ่งนั้นจะทำให้ชีวิตมีสีสันขึ้น บอกพี่สะใภ้หน่อยสิว่าเธอชอบวาดรูปไหม?”
ดวงตาฉู่หมิงหลานเป็นประกาย เธอเล่าอย่างกระตือรือร้น “พี่สะใภ้ หนูว่าการวาดรูปวิเศษมากเลย! หนูเอาของสวย ๆ ที่เห็น อย่างเมฆบนฟ้าหรือดอกไม้เล็ก ๆ ข้างทาง มาวาดลงบนกระดาษได้