กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 ความสนใจและงานอดิเรก
หลินอันอันยังขวัญไม่กลับ หัวใจเต้นโครมคราม พอเงยหน้าขึ้นก็สบกับดวงตาสวยกระจ่างคู่หนึ่ง “สหาย คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม? พื้นตรงนี้ยังมีน้ำแข็งอยู่ เวลาเดินต้องระวังให้มากนะ”
หลินอันอันรีบทรงตัวให้มั่นคง มองลงไปที่เท้า ก็เห็นว่าพื้นมีน้ำแข็งจับอยู่เป็นหย่อมเล็ก ๆ จริง ๆ “ขอบคุณ เมื่อกี้หวุดหวิดจริง ๆ เกือบขายหน้าแล้ว”
ถ้ามาส่งเด็ก ๆ ที่โรงเรียนครั้งแรกก็…ล้มแผ่หลาเข้าละก็ คงขายหน้าจริง ๆ!
“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เป็นความบกพร่องของพวกเราเอง ตอนทำความสะอาดทางเดินมีน้ำหลงเหลืออยู่ ขอโทษด้วยจริง ๆ”