กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 สูสีกัน
บนเวที หลินจื่อหวยกับมู่โหย่วเหวยยืนเคียงข้างกัน
ทั้งคู่หน้าตาดีโดดเด่น ออร่าทั้งตัวราวกับเกิดมาเพื่อเวที ต่างมีเอกลักษณ์และเปล่งประกายไม่แพ้กัน
เพียงแต่คนหนึ่งดูเป็นผู้ใหญ่กว่า ส่วนอีกคนยังดูอ่อนวัยกว่า
แต่คนเราก็ย่อมมีใจเอนเอียง ผู้ชมด้านล่างส่วนใหญ่เป็นคนจากเขตทหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ใจย่อมเข้าข้างหลินจื่อหวย เสียงชื่นชมและเสียงพูดคุยดังขึ้นไม่ขาดสาย
“เพลงที่หลินจื่อหวยบรรเลงเพราะเกินไปแล้ว ชื่ออะไรนะ? ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินเลย เขาแต่งเองหรือเปล่า?”
“พอท่วงทำนองดังขึ้นมา ในหัวฉันก็มีแต่ภาพทะเลทรายโกบี สะเทือนใจมาก!”
“สหายหลินเก่งจริง ๆ! มีพรสวรรค์แต่งเพลงเองด้วย เขาต้องเป็นอัจฉริยะแน่ ๆ”