กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135 สูท รองเท้าหนัง กับผมเสยใส่น้ำมัน
สีหน้าเฉียวซวี่ย่ำแย่มาก “เป็นความสะเพร่าของผมเอง”
ลู่ชิงถอนหายใจ รู้ว่าเรื่องนี้จะโทษเฉียวซวี่ก็ไม่ได้ เขาทั้งไม่ได้เปิดเผยเรื่องสำคัญทางทหารให้ใครฟัง และไม่ได้พาใครเข้าไปในเขตสำคัญ เรื่องนี้มีความบังเอิญปะปนอยู่มากเกินไป
ลู่ชิงขมวดคิ้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธเช่นกัน “อันที่จริงสหายหญิงคนนี้ก็โง่เหมือนกัน ถ้าเธอไม่โลภมากขนาดนั้น ไม่พาคนพวกนั้นกลับไปอีก ก็ไม่มีเรื่องตามมาทีหลังแล้ว! คุณไม่รู้หรอกว่าเธอพาคนพวกนั้นไปเพื่ออะไร”
“เพื่ออะไร?”
ลู่ชิงหัวเราะเย็นชา “ตัวเองได้ประโยชน์แล้วยังไม่พอ ยังอยากพาคนรักมาเกาะเฉียวซวี่เพื่อไต่เต้าอีก!”
หลินอันอัน: ?
คนรัก?
หลินอันอันฟังจนมึนงง เจี่ยงถงเพิ่งไปได้กี่วันกัน มีคนรักใหม่อีกแล้วเหรอ?