กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 ความเป็นปฏิปักษ์รุนแรงเหลือเกิน
พอหลินอันอันพูดออกมา ไต้ลี่หัวก็หลุดหัวเราะพรืด เธอปรายตามองทังจิ้งเฉี่ยวกับพวก “ได้ ฟังเธอก็แล้วกัน เราไม่ถือสาหมาบ้าพวกนี้ ไปเถอะ!”
พูดจบก็คล้องแขนหลินอันอันแล้วเดินก้าวยาว ๆ ไปข้างหน้า
ทังจิ้งเฉี่ยวโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง ยืนนิ่งอยู่กับที่พักใหญ่ ก่อนตะโกนไล่หลังหลินอันอันกับไต้ลี่หัว “หลินอันอัน อย่าเพิ่งได้ใจไป เรื่องนี้ยังไม่จบ!”
สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงฝีเท้าของทั้งสองคนที่ค่อย ๆ ห่างออกไป