กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 จดหมาย 6 ฉบับ
หลินอันอันฟังเงียบ ๆ ยิ่งฟังคิ้วก็ยิ่งขมวดแน่น พอฉู่หมิงโจวเล่าจบ เธอก็อดทุบหน้าอกเขาเบา ๆ ไม่ได้ “คุณถึงกับลงมือต่อยคนเลยเหรอ? ทำไมใจร้อนขนาดนั้น?”
ฉู่หมิงโจวคว้ามือเธอไว้ทันที พูดอย่างไม่พอใจว่า “คุณเป็นห่วงเขาเหรอ?”
“พูดเหลวไหลอะไรเนี่ย!”
หลินอันอันกลั้นหัวเราะ จับมือเขาตอบแล้วแกล้งเป่าฟู่ ๆ “ฉันก็ต้องเป็นห่วงสิ กลัวผู้ชายของฉันจะเจ็บมือไง”
ฉู่หมิงโจวหัวเราะออกมาเบา ๆ ทั้งที่รู้ว่าเธอกำลังหยอก แต่เขาก็ชอบใจมาก
“ที่ผมทำแบบนี้ก็ใจร้อนไปหน่อยจริง ๆ แต่ผมมีแผนอย่างอื่นด้วย”
“หืม? ต่อยคนยังมีแผนเป็นขั้นเป็นตอนด้วยเหรอ?”