กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 เครื่องเล่นเทป
หลินอันอันฟังคำพูดของลู่ชิงแล้วพยักหน้าเบา ๆ “ตอนเพิ่งมาถึงก็ปรับตัวไม่ค่อยได้จริง ๆ แต่ค่อย ๆ อยู่ไปก็ชินเอง”
หลินจื่อหวยก็ช่วยเสริมอยู่ข้าง ๆ “ใช่ ตอนแรกคิดว่าสภาพความเป็นอยู่ที่นี่ลำบากมาก แต่ตอนนี้ปรับตัวได้แล้ว ทุกอย่างก็ไม่เป็นไร”
“พวกเธอปรับตัวได้เร็วขนาดนี้ก็ดีมากแล้ว ถึงดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือจะลำบาก แต่ผู้คนที่นี่ซื่อสัตย์และใจดี พอเข้าฤดูใบไม้ผลิ ทิวทัศน์ก็สวยไม่น้อย
แต่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว คนทางตะวันตกเฉียงเหนือชอบเอาชนะ ถ้าจื่อหวยเป็นคนที่นี่ ป่านนี้คงไม่ต้องรอให้ฉันชวนหรอก เขาคงอยากเข้าคณะศิลปกรรมทหารเองแน่”
หลินจื่อหวยถามอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?”