กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 หน้ากระดาษสั้น แต่ความรักยาวไกล
ไต้ลี่หัวกับหลินอันอันเดินกลับบ้านไปพลาง พูดคุยหัวเราะกันไปพลางตลอดทาง
ไต้ลี่หัวพูดอย่างรู้สึกสะท้อนใจ “อันอัน เธออย่าเอาคำซุบซิบพวกนั้นมาใส่ใจเลย เธอทำถูกแล้ว คนซื่อตรงไม่ต้องกลัวคำครหา เป็นคนก็ควรแยกเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวมให้ชัดเจน”
“ฉันรู้ พี่ลี่หัว ฉันไม่ปล่อยให้เรื่องพวกนี้มาทำให้เสียอารมณ์หรอก”
พอถึงหน้าประตูบ้าน หลินอันอันก็ชวนไต้ลี่หัวเข้าไปนั่งข้างใน
ไต้ลี่หัวโบกมือ “ไม่ละ เจี้ยนหมินยังรอฉันอยู่ที่บ้าน เธอพักผ่อนให้ดี อย่าลืมกินยาให้ตรงเวลาด้วย”
หลินอันอันพยักหน้า มองส่งไต้ลี่หัวจนจากไปแล้ว จึงหันกลับเตรียมเข้าบ้าน
“สหายหลิน”
หลินอันอันหันไปตามเสียง เห็นเฉียวซวี่อยู่หลังต้นไม้ใหญ่...