กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 เธอพิเศษมาก
หลินอันอันถูกชมจนทำตัวไม่ถูก แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ “คุณป้าชมเกินไปแล้ว ฉันแค่ตัดเล่น ๆ ตอนว่าง ฆ่าเวลาเท่านั้น ทุกคนชอบก็ดีแล้ว”
ย่าฉู่ผู้เป็นพี่น้องกับปู่เดินออกมาจากในบ้าน มองภาพคึกคักตรงหน้าแล้วก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง “เอาละ ๆ อย่ายืนคุยกันกลางลมเลย ว่าง ๆ ก็แวะไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ อันอัน เรายังต้องไปสหกรณ์จัดซื้อและจำหน่ายอีก เดี๋ยวจะไม่ทันการ”
“ได้เลย เดี๋ยวมา” หลินอันอันได้สติแล้วหันไปอำลาเพื่อนบ้าน “ลุง ๆ ป้า ๆ พวกเราไปสหกรณ์จัดซื้อและจำหน่ายก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกัน”
ทุกคนจึงทยอยแยกย้ายกันไป แต่ก็ยังไม่ลืมกำชับให้หลินอันอันแวะไปนั่งเล่นที่บ้านถ้ามีเวลา
หลังจากหลินอันอันกับคนอื่น ๆ ออกไปแล้ว ระหว่างทางยังได้ยินเสียงเพื่อนบ้านกระซิบคุยกัน