กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ยกงานนี้ให้คุณ
ทันทีที่หลินอันอันมาถึงคณะศิลปกรรมทหารก็เห็นหลินจื่อหวย ทำให้เธอประหลาดใจไม่น้อย
“กินข้าวหรือยัง?”
พอหลินจื่อหวยเห็นพี่สาวตัวเองก็เบะปากอย่างน้อยใจ “ยังไม่ได้กิน”
หลินอันอันหัวเราะหึ ๆ “ทำไมล่ะ? ถงถงคนดีของเธอไม่ได้พาไปกินข้าวเหรอ?”
หลินจื่อหวยไม่ส่งเสียงตอบ
“เธอคงไม่ได้ไปได้ยิน…เรื่องอะไรเข้าจริง ๆ หรอกนะ?”
“ผม…”
หลินจื่อหวยลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ยังส่ายหน้า
หลินอันอันเลิกคิ้วเล็กน้อย ในใจพอจะเข้าใจแล้ว