กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 หัวดื้อไม่ยอมฟังใครจริง ๆ
“กลับบ้านกันก่อน”
ฉู่หมิงโจวเข้าไปในบ้าน อุ้มฉู่หมิงอวี่ขึ้นรถ เจ้าตัวเล็กยังงัวเงียส่งเสียงฮึมฮัมอยู่เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉู่หมิงหลานนั่งอยู่บนรถอย่างอึดอัด มองขบวนคนที่ยิ่งใหญ่ตรงหน้าแล้วก็เหมือนจะรู้ตัวว่าตัวเองก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว…
พอกลับถึงบ้าน ก็เห็นคนสองคนยืนรออยู่หน้าประตูบ้าน เป็นลู่ชิงกับผู้บังคับการกรมสวี่
อากาศหนาวจัดขนาดนั้น แม้ทั้งสองจะสวมเสื้อคลุมทหาร แต่ก็หนาวจนริมฝีปากกลายเป็นสีม่วง
“โอ๊ย ในที่สุดก็กลับมาเสียที!”
หลินอันอันรีบเข้าไปเปิดประตูก่อน
ฉู่หมิงอวี่ยังไม่ตื่น ฉู่หมิงโจวจึงอุ้มเขากลับไปไว้ในห้องของตัวเอง
ทุกคนมานั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ จ้องมองฉู่หมิงหลานพร้อมกัน